maandag 15 september 2014

★ Almost finished..











De kleinste badkamer zal in de loop van deze week klaar zijn, jippie! Ik wist niet dat je zo blij kon zijn vanwege een badkamer. Maar wat wordt (en is) het mooi. Ik verbaas me erover hoe snel je vergeet hoe iets er oorspronkelijk uit zag, met de nieuwe tegels op de wanden en de nieuwe indeling is het al een hele verandering én verbetering. Je kunt hier zien hoe de badkamer er voorheen uit zag, gedateerd en hokkerig vanwege het kleine bad en de eenvoudige douchehoek. Eigenlijk wilde ik Tadelakt voor de badkamers, dit is helaas nogal prijzig en omdat wij twee badkamers moeten laten doen werd dit te duur. Je hebt hiervoor wel alternatieven maar die vinden wij net niet mooi genoeg of te bewerkelijk omdat het meer onderhoud vergt. Daarom werd het natuursteen, deze heeft een prachtige natuurlijke en matte uitstraling. We hebben gekozen voor een middelgroot formaat tegel. Er is een enorm aanbod tegels waaruit je kunt kiezen, maar rekening houdend met de ruimte is niet alles even geschikt. Omdat het een kleine ruimte is wilde ik niet al te kleine of te grote tegels gebruiken, beide zouden teveel benadrukken dat het een kleine badkamer is. Dit formaat is precies goed, het geeft een ruimtelijk effect en rust aan de ogen, de lijnen lopen mooi door en er is niet al teveel snijverlies vanwege de schuine wand. Omdat wij in de andere badkamer een bad laten plaatsen hebben we hier de ruimte benut voor een inloopdouche. Ik ben geen fan van een doucherekje aan de wand voor je flacons shampoo, etc. Daarom wilde ik daar graag een oplossing voor bedenken. In de wand die werd geplaatst liet ik twee nisjes plaatsen. Om de ruimte groter te laten lijken dan deze is heb ik gekozen voor dezelfde tegels op de vloer als op de wanden. De tegels worden gebruikt voor het gehele vloeroppervlak, dus ook in de inloopdouche. Zou je bijvoorbeeld een douchebak gebruiken zou deze de ruimte alweer verkleinen. Er komt een gootje in de vloer, de vloer loopt ook iets af, waardoor het water weg kan stromen. Let op, vloertegels kunnen wel worden gebruikt voor op de wand maar wandtegels kunnen niet worden gebruikt als vloertegels. Talloze foefjes kun je toepassen om een ruimte zo optimaal mogelijk te benutten en groter te laten lijken dan deze is, wanneer de badkamer klaar zal zijn zal ik hierover meer tips plaatsen. 


L♥VE






zondag 14 september 2014

★ Fast forward, please









Styling & fotografie: ©FRIVOLE






Opeens kan ik niet meer wachten tot de uiteindelijke verhuizing. Ik ben een tikkeltje geagiteerd en vreselijk ongeduldig. Het duurt nog veel te lang en toch gaat het heel snel, erg tegenstrijdig. Voor we kunnen verhuizen moet er nog veel gebeuren in korte tijd. Nog steeds hebben wij het vertrouwen dat dit moet gaan lukken, ook al hebben wij in het verleden dikwijls ditzelfde vertrouwen gehad en lukte er ook weleens iets niet. Wij blijven optimistisch, ook omdat het tegenovergestelde zo ongezellig is en wij het liefst al zingend en dansend door het leven gaan. Alles is dan tenslotte zoveel mooier, zelfs de meest verdrietige situaties en gebeurtenissen zijn zoveel beter te behapstukken met een glimlach en een traan dan met een frons en een traan. Qua verbouwing is er even niet veel spannends wat ik kan laten zien. Er wordt hard gewerkt aan de kleinste badkamer die in de loop van de komende week klaar zal zijn, waarna de foto's uiteraard zullen volgen. Ik ga vaak 's avonds wanneer de kinderen heerlijk liggen te slapen naar het huis. Iedere keer neem ik wat verhuisdozen mee met daarin spullen die ik alvast in kan pakken omdat ik ze momenteel toch niet gebruik. Deze dozen leg ik op onze nieuwe bergzolder waar zelfs een kleintje als ik niet kan lopen waardoor ik al kruipend dozen voor me uit duw terwijl het zweet me uitbreekt. Het is er in elk geval goed geïsoleerd. Een 'kleine' angst heb ik al overwonnen, de vlizotrap. Ik heb het belachelijke soort hoogtevrees wat er al eens voor zorgde dat ik uren achtereen bovenop een flink klim-ding-geval zat vastgespijkerd. Nadat ik aan de voorzijde van dit afschuwelijke gevaarte een touw vastgreep om zodoende tegen een schuine houten wand op te kunnen lopen bovenaan ontdekte dat er aan de andere kant een steile wand vol autobanden zat waarlangs je naar beneden moest klimmen. Uren en tig man sterk later ben ik dan toch beneden geraakt maar tot op de dag van vandaag weet ik niet meer hoe. Dit was in een introductieweek van iets wat ik mij ook niet meer kan herinneren. Ik ben goed in dingen vergeten die ik liever niet had willen meemaken. Afijn, zelfs een vlizotrap is mij al teveel maar ik vermande me en betrad deze alsof ik nergens last van had. Chapeau voor mijn hoogblonde persoontje! Het huis voelt al steeds meer en meer als ons eigen, het lijkt ook in niets meer op het huis van de vorige bewoners. Ik ben zelfs en een beetje mijn hart aan het verliezen aan het plekje. Steeds wanneer ik terug rijd naar ons oude huisje vind ik het jammer om weg te gaan en thuis aangekomen lijkt ons huisje kleiner en kleiner te worden. We zijn er klaar voor, we laten graag dit plekje achter, met alle fijne herinneringen. Gelukkig hebben we altijd de foto's nog...


L♥VE









donderdag 11 september 2014

★ like mother like daughter..
















2 year old Annabel, fotografie: ©FRIVOLE






Beide een camera, ik mijn eigen, zij de oude camera die ik voor Pepijn kocht bij de kringloop. Zij pikte deze uit zijn kamer, in haar ogen de schatkamer. Eigenlijk verboden terrein maar stiekem mag ze daar pakken wat ze pakken wil. En dat doet ze. Wanneer Pepijn op school zit, is Annabel in zijn kamer te vinden. Ze ligt in zijn bed, knuffelt met zijn knuffelbeesten, 'leest' zijn boeken en speelt met zijn speelgoed. Het is haar geheim. Nu en dan is Pepijn iets kwijt, nooit is hij boos als hij ontdekt dat Bella het in haar bezit heeft. Ik leg minder vast van Annabel dan ik deed van Pepijn op dezelfde leeftijd.. Mijn leven is drukker dan toen, wat natuurlijk geen excuus mag zijn maar ik merk dat ik daardoor veel minder stil sta bij de bijzondere momenten zoals eerder wel het geval was. Ik mis het, ik ben geen moeder geworden om alles als vanzelfsprekend aan mij voorbij te laten gaan. Waarom moet ik dit keer met mezelf afspreken vaker fotomomenten in te plannen met Annabel waar ik dat voorheen bij Pepijn spontaan deed? Het is druk, dit leven van ons momenteel. Bella is ons tweede kindje, zij heeft ons nooit voor zich alleen, wat voor Pepijn wel zo was. De wereld draait niet om haar alleen, er is ook nog haar grote broer. Pepijn is haar allerbeste vriend, een voor mij totaal onbekend soort liefde, ik heb geen grote broer en was tot mijn zeventiende enig kind. Iets wat ik nooit jammer heb gevonden. Ik ben ontzettend blij voor mijn kleine meisje met haar grote broer. Laatst waren wij drietjes op kraamvisite, er was een klein zusje geboren. De nieuwbakken grote broer was niet zo lief voor Annabel, "je mag niet zo onaardig doen tegen mijn zusje, hoor" zei de ervaren grote broer Pepijnemans. Als een vreselijk trotse moeder stapte ik even later in mijn fijne autootje, we deden kijk spelletjes, reden door hele grote plassen en hadden ontzettend veel lol...

L♥VE




zondag 7 september 2014

★ Inspiratie: verf en textiel














Deze maand in het oktobernummer van interieurtijdschrift Ariadne at Home, een interview met Sabine van Painting the Past en de nieuwe kleurenlijn in samenwerking met at Home. Ik werk al jaren met deze verf, ik ga voor kwaliteit en daarbij ook zeker voor uitstraling. In mijn ogen is er geen betere verf waarmee ik zou willen werken. De extra matte muurverf geeft een prachtig resultaat wat echt onderscheidend is van de vele andere verfsoorten. Ook voor het verven van meubels kies ik voor mat, de zachte poederachtige uitstraling die deze verf heeft past perfect bij de vaak oude meubelen die ik personaliseer. Ik heb met veel verfsoorten en -merken ervaring en bewust gekozen voor een samenwerking met de beste, in dit geval Painting the Past. De ruim honderd authentieke kleuren zijn allemaal met zorg samengesteld, er is keuze genoeg voor iedere smaak. De nieuwe verflijn die is ontstaan vanuit de samenwerking tussen Painting the Past en at Home is dan ook voor mij favoriet. Subtiele tinten, zacht en toch ook fris. Genieten.. Wil jij ook graag meer kleur toevoegen in je woning maar vind je het moeilijk net die kleur(en) te vinden die bij jou passen of om kleuren te combineren, hebben jij en je partner verschillende ideeën en een uiteenlopende smaak waardoor jullie er samen niet uitkomen, vraag mij dan om kleuradvies. Ik heb al veel mensen kunnen helpen, allen uiterst tevreden. Ik weet vaak sneller dan jijzelf welke kleur(en) het beste bij je passen en kan als geen ander verschillende smaken samenvoegen tot een passend geheel. Kleur is mijn passie en niets maakt mij blijer dan anderen te helpen ontdekken wat kleur voor je kan doen.







Pagina's: ©Ariadne at Home





Ook deze maand in Ariadne at Home.. maar liefst zes pagina's gevuld met het verhaal achter en al het moois van Mae Engeleer. Zij bedenkt, ontwerpt en maakt de meest prachtige textiel producten. Van placemats tot vloerkleden.. en ook hier weer in de mooiste (vergrijsde) pasteltinten in combinatie met een vleugje neon. Haar liefde voor stoffen zie je in alles terug. Mijn liefde voor pastel is geen geheim, in mijn huis komen verschillende kleuren in pasteltinten bij elkaar waardoor mijn eigen stijl goed naar voren komt. Trend of geen trend, ik zal in het nieuwe huis ook weer kiezen voor de tinten die zo goed bij mij passen en nooit zullen vervelen. Niet voor niets kiezen vele ontwerpers voor deze tinten, of het nu in keramiek, textiel, verlichting of behang is. In mijn nieuwe woning kies ik ook weer voor verf van Painting the Past, ik kan al verklappen dat we één wand roze zullen verven. De producten van Mae Engeleer gaan op de verlanglijst. De verbouwing snoept flink wat van ons budget af maar in de maanden die volgen nadat alles klaar is en wij zijn gesetteld zal ik stukje bij beetje steeds iets moois in huis halen..

L♥VE


vrijdag 5 september 2014

★ The bedrooms








Schuine wanden, een enkel niet al te groot raam en systeemplafond. In ons nieuwe huis zijn er drie slaapkamers en een kleine badkamer op de eerste en enige verdieping. De hele verdieping was voorzien van een systeemplafond, je kent ze wel, die vierkante plafond platen met rondom aluminium strips. Als ik me niet zou kunnen beheersen zou er nu een heel relaas volgen waarin ik duidelijk maak dat dit soort plafond niet in een woonhuis hoort, een huis verdiend meer. Uit respect voor mijn inmiddels overleden schoonouders vertel ik alleen dat ik het niet zo mooi vind. Na het verwijderen van het systeemplafond waardoor het hout zichtbaar werd met alle elektra was het al een verbetering. Inmiddels is de hele verdieping, op de badkamer na, voorzien van een nieuw, strak plafond. Bovenstaande foto's zijn van wat de kamer van Annabel zal worden. Zij heeft nu een vrij ruime kamer omdat in dit huis alles recht opgetrokken is waardoor er geen ruimte verloren gaat. Daarbij heeft zij aan de voorkant over de gehele breedte ramen waardoor er een enorme lichtinval is. Het balkenplafond is wat hoger wat het gevoel van ruimte ook weer extra benadrukt. Haar nieuwe kamer heeft wel een leuk hoekje, deze heb ik bewust niet op de foto gezet zodat ik je kan verrassen zodra haar kamer klaar is en ik het eindresultaat laat zien. Een kleine tease.. 












Bovenstaande foto's maakte ik van onze toekomstige slaapkamer. Wij hebben nu een zee van ruimte op onze zolder waar wij ook slapen. Je kunt rondom ons bed lopen, aan beide kanten heb je de ruimte. Er zijn schuine wanden maar vanwege de hoogte loopt dat veel minder schuin dan in het nieuwe huis. Er is een kastenwand met hoge kasten vol kleding van ons beide en nog een ladekast met daarin ook kleding. Aan één kant staat mijn kaptafel, waarschijnlijk zal ik deze niet weer kunnen plaatsen in onze nieuwe slaapkamer omdat ik het graag ruimtelijk wil houden en niet wil volproppen met spullen. Ik zal een oplossing moeten vinden voor kastruimte, de enige rechte wand in de kamer vind ik daarvoor geen ideale plek. Dat zou betekenen dat de loopruimte onder de schuine wand komt, er moet immers ook nog een tweepersoonsbed in. Aangezien Anne-Roel iets over de twee meter lang is zal het voor hem vervelend zijn om gebukt van de ene kant naar de andere kant van de kamer te moeten lopen. Ik ben over onze kamer nog flink aan het brainstormen.. Je hoeft geen mogelijkheden of oplossingen aan te kaarten (ik ontvang nogal eens mail). Hoe lief ook, ik kom er wel uit, het is niet voor niets waar ik mijn werk van heb gemaakt. Daarbij ken je onze persoonlijke wensen niet waardoor je vaak anders denkt dan wij. Ik vind het sneu om iemand te moeten teleurstellen en vind het ook niet leuk om niet op een mail te reageren maar ik ontvang dagelijks zoveel mail dat ik er simpelweg geen tijd voor heb. Daarom nu maar vooraf de mededeling. Het bijhouden van mijn blog naast de hele verbouwing, het inpakken en natuurlijk de kinderen en het huishouden is alles wat ik momenteel kan doen. En stiekem zit ik af en toe ook eventjes in het zonnetje..















Op de laatste foto's Pepijn zijn nieuwe kamer. Hij heeft de grootste kamer met veel lichtinval door de twee ramen. Ik vind dat kinderen meer ruimte nodig hebben dan volwassenen. Vaak zie je dat wanneer er kinderen komen zij de kleinste kamer krijgen van het huis en ouders de grootste. Kinderen brengen veel meer tijd door in hun kamer dan volwassenen. Zij hebben ruimte nodig om te slapen en te spelen. Ik hoor vaak ouders klagen over teveel speelgoed beneden, te weinig leefruimte voor hen en teveel speelruimte voor de kinderen. Ik leg ze dan voor dat wanneer ze boven meer ruimte creëren er vanzelf ook meer ruimte beneden vrij zal komen. Vooral wanneer er meer kinderen komen is het voor een kind ook fijn om een eigen ruimte te hebben waar zij ook eens, alleen of met een vriendje, kunnen spelen zonder hun broertje(s)/zusje(s). En als je visite hebt is het ook heel fijn dat de kinderen boven lekker kunnen spelen. Voor mij genoeg redenen om de kinderkamers zo in te richten dat zij zich er thuis voelen, zich kunnen uitleven maar ook waar zij zelf makkelijk alles weer kunnen opruimen. Ik zal zodra wij gesetteld zijn in het nieuwe huis vaker tips en ideeën plaatsen op mijn blog over kinderkamers. Voor Pepijn is het wel duidelijk, hij heeft zelf ideeën en het is aan mij om die ideeën te verwezenlijken tot zijn droomkamer. Hij is mijn lastigste klant tot nu toe maar dat mag.. hij laat tenslotte zijn huidige prachtige kamer niet zomaar achter. Ook in het nieuwe huis zal ik weer mooie hoekjes voor hem maken..

L♥VE




woensdag 3 september 2014

★ Ons keukentje nu..




Verkoopstyling & fotografie: ©FRIVOLE





Ik ben geen keukenwonder.Als iemand zou aanbieden iedere dag voor ons te koken zou ik dit niet afslaan, hoe verwent ook. Er zijn enkele zelfbedachte recepten waarin ik uitblink en waar ik ook al van geniet tijdens het bereiden maar op deze gerechten na is koken een uitdaging. Zo vind ik het lastig me op meer dan twee pannen tegelijk te focussen. Het is elke dag weer een hele klus en ik verwonder me iedere keer weer als de maaltijd goed gelukt blijkt te zijn. Ik heb ook niet zoveel met vlees bakken en het koken van groente en fruit. Allemaal erg saai maar vanwege de kinderen probeer ik dit toch twee tot drie keer in de week op tafel te zetten. Dat onze afgezonderde keuken ervoor zorgt dat ik geen idee heb wat er zich allemaal afspeelt in de woonkamer is geen voordeel. Terwijl de meeste zintuigen zijn gericht op het koken, richt mijn gehoor zich volledig op al het mogelijke geluid dat ik maar kan opvangen uit de nabijgelegen ruimte. Wat bijna onmogelijk is vanwege de afzuigkap die ongezellig veel lawaai produceert boven mijn hoogblonde hoofdje. In de woonkamer zijn de kinderen, zonder enige toezicht en dus met volledige vrijheid. Gelukkig beseffen ze dat niet of ik heb gehoorzame kinderen die geen kattenkwaad uithalen. Moeilijk wordt het wanneer kleine Bella besluit op ontdekking te gaan in de keuken. Op zoek naar zichzelf plant ze haar kleine lijfje pontificaal voor de oven om te genieten van haar weerspiegelende evenbeeld en te kletsen met diegene waar ze zo dol op is. Dat de oven zich onder de kookplaat bevindt waarop de pannen staan met de meest hete en gevaarlijke vloeistoffen zorgt bij mij voor enige nervositeit. Waarop ik besluit de keukenkastje open te gooien waarin zich geen dingen bevinden die makkelijk stuk kunnen gaan zodat ze zich volledig kan uitleven door alles uit de kastjes te trekken. Waardoor ik weer moet opletten waar ik mijn voeten plaats omdat alles wat op de grond belandt gruwelijk in de weg ligt in onze niet al te grote keuken. Wanneer ze vervolgens mijn veters ontdekt en ze beide gedeeltelijk uit mijn schoenen weet te peuteren is het helemaal feest. Ik kijk uit naar de nieuwe keuken in het andere huis waar we volop de ruimte hebben..

L♥VE