woensdag 27 augustus 2014

★ Bella's 2nd birthday










In de weken dat ik mijn online leventje even in de wacht zette om me volledig te richten op de kinderen vierden wij Annabel haar tweede verjaardag. Mijn kleine meisje, mijn dochter, mijn hittepetit, mijn favoriete mensenmeisje waar ik zo zielsveel van houd. Zij maakte van mij een meisjesmama waar ik nog steeds nu en dan aan moet wennen. Het verschil met Pepijn is zo groot, ik moet alles weer opnieuw uitvinden. De foefjes die werkten bij Pepijn werken niet bij Bella en de dingen waar hij zo van genoot vindt zij niets aan. Pepijn sprak al snel en hield sindsdien niet meer zijn mond, Annabel gebruikt slechts een paar woorden, net genoeg om duidelijk te maken wat ze wil. Ze is oplettend, stapt voorzichtig over drempels, is lenig, springt met twee voeten van de vloer, iets wat bij Pepijn met vijf jaar nog steeds niet zo wil lukken. "Van wie houd je nou het meest, mama", een vraag die Pepijn mij regelmatig stelt. Ik houd intens veel van mijn kinderen, vijftien jaar geleden kon ik de gevoelens van vriendinnen met een toekomstige kinderwens niet delen, ik zag het moederschap niet als een doel in mijn leven. Mijn kinderen zijn hetgeen waar ik het meest trots op ben, pas toen ik moeder werd ontdekte ik dat het juist datgene is wat zo bij mij past. Deze rol is mij op het lijf geschreven, ik ben wie ik moet zijn op dit punt in mijn leven waar ik wil zijn. 

L♥VE

zondag 24 augustus 2014

★ There goes the kitchen wall...













En weg is de muur.. Samen met een deel van de keuken is de wand die de keuken afschermde van de rest van de ruimte nu verwijderd. Wat een goed besluit! Ik heb er geen moment aan getwijfeld of wij er wel goed aan deden maar het is altijd even afwachten of het uiteindelijke resultaat overeenkomt met het plaatje in mijn hoofd. Dat is het geval. Niet alleen levert het meer ruimte op, er komt nu ook veel meer licht binnen. De ramen op de foto lieten eerst alleen licht binnen in de keuken, het eetkamer deel was erg donker. Wij hebben in onze huidige woning een hoger plafond en zowel aan de voor- als achterzijde grote ramen en daardoor flink wat lichtinval. Het is even wennen dat het nieuwe huis een stuk donkerder is. Doordat de wand nu is verwijderd komt er aan deze kant, de voorzijde van het huis, veel meer licht binnen. Een groot verschil met eerder. We zijn momenteel bezig met het ontwerp van de nieuwe keuken, er zijn veel mogelijkheden door de ruimte die we nu hebben gerealiseerd. Er is ruimte voor een kookeiland en/of een hoge wand waarin de apparatuur kan worden verwerkt maar wij hebben het liefst zo min mogelijk keuken. Ik heb nooit zoveel met keukenkastjes, het liefst zet ik een oude houten werkbank en wat trolleys neer met een spoelbak en een fornuis maar helaas moet het ook praktisch zijn. Ik beperk het tot een enkele rij keukenkastjes, soortgelijke opstelling als op de foto's hierboven maar dan zonder het hoge deel helemaal rechts. Alles op gelijke hoogte over de gehele breedte. Er komt een fornuis aan de wand links waarnaast vast nog plaats zal zijn voor een trolley. Ik verklap nog even niets over de kleur, of de kleuren van de vloer en wanden. Dat houd je nog van me tegoed..


L♥VE





vrijdag 22 augustus 2014

★ New home! Not my kitchen
















De eerste foto's van het andere huis.. Ik zal de situatie even toelichten. Om het kort te houden en niet te ingewikkeld te maken, wij kopen het huis van mijn schoonmoeder en haar partner. Na het overlijden van eerst haar partner en vervolgens zijzelf hebben wij hun huis te koop gezet. Wij verwachtten niet dat het huis in de nabije toekomst een koper zal vinden, het is veelal aangepast voor de rolstoel en dat is nu eenmaal een zeer beperkte doelgroep. De twee kijkers die er zijn geweest vonden dan ook dat er teveel moest gebeuren om het aan hun wensen te laten voldoen en ze gaven aan dat ze het een te donker huis vonden. Het is niet bevorderlijk voor een woning om leeg te staan, wij hebben er een flinke taak bij om alles te onderhouden met name omdat het op een half uur rijden afstand is. Het is veel gedoe en op deze manier kunnen wij nog steeds niet de verdrietige periode afsluiten waar we zo aan toe zijn. Ons eigen huis is veel sneller verkocht dan wij hadden voorzien. De verwachting was nog minimaal een half jaar in ons huis te verblijven, in de tussentijd wilden wij het andere huis aanpakken en hopen op een koper. Dat loopt nu allemaal even anders. Het is niet mijn type huis, ik houd van oude huizen of iets unieks. Zo bekeken wij tijdens onze zoektocht prachtige oude huizen, een kerkje, een oude basisschool, allemaal plekken waar ik mijzelf graag zag wonen. Daarbij staat het huis in een dorp waar ik niets mee heb. Ik kan niet om de financiƫle voordelen heen en ik zie ook zeker de potentie van het huis, het doet bijna pijn om het zo te laten en te zien hoe het achteruit zal gaan. Daarbij is het van dierbaren geweest, dat alles bij elkaar zorgt er voor dat wij er nu mee bezig gaan. In oktober zullen wij verhuizen naar dit huis, per 3 november is ons huidige huis van de nieuwe eigenaren. Ik begin langzaamaan te wennen aan het idee...














De grootste verandering is de keuken. De huidige keuken verdwijnt. Ik maakte deze foto's gisteren op een redelijk zonnige dag. Ik vertelde mijn moeder (op de foto) over de plannen. We ruimden spullen op, maakten wat schoon en probeerden ons voor te stellen hoe het er uit zal zien na alle aanpassingen. Aan het gezicht van mijn moeder te zien kon zij het zich moeilijk voorstellen, ik iets beter. In het huis is het vrij donker omdat de lichtinval vanuit de keuken wordt onderbroken door de muur op de foto hierboven. Deze muur zal verdwijnen. Er komt een nieuwe keuken, met fornuis -ik houd van een echt fornuis met grote oven- zo min mogelijk keukenkastjes en een grote vrijstaande koelkast. Een open keuken zodat het eetkamer deel overloopt in de keuken en er plaats is voor een lange eettafel, liefst 4 meter lang. De nieuwe keuken moet ervoor zorgen dat dit deel van het huis breder zal lijken waardoor je een veel ruimtelijker gevoel zal krijgen. Nu nog bedenken wat wij met de oude keuken moeten doen. Mocht je iets weten mail dan gerust, info@frivole.nl


L♥VE




dinsdag 19 augustus 2014

★ Sold!

Styling & fotografie: ©FRIVOLE




Tweede Pinksterdag plaatsten wij een 'Te koop' bord in onze voortuin, direct de eerste dag waren er drie aanvragen voor een bezichtiging, gevolgd door meer. Ik heb nog nooit zo vaak opgeruimd en zoveel gepoetst als in die weken, niet mijn favoriete bezigheid. Mijn auto'tje werd een kleine opslagplaats, volle wasmanden en meer dingen die ik even weg wilde werken zette ik tijdelijk in de auto. Vanuit mijn opleiding en werk als verkoopstylist weet ik gelukkig als geen ander waar ik op moet letten en wat ik kan doen om de verkoop te bevorderen. Onze verwachting was binnen een half jaar ons huis te verkopen, het werd binnen vijf weken. Ineens kan het allemaal heel snel gaan. Per 3 november zijn wij niet langer eigenaar en bewoners van deze fijne jaren-30 woning waar wij zeven jaar geleden zo verliefd op werden. Het was de kleinste woning die we toen bekeken en het voldeed niet eens aan alle eisen die we toentertijd stelden. Zo zie je maar weer dat de liefde zich niet laat leiden door het verstand en je hart je soms een andere richting in stuurt. Zeven jaar lang hebben wij hier met veel plezier heel fijn gewoond. Ik moet nog steeds wennen aan het idee dat het straks tot het verleden behoort en we alle lieve buren gedag hebben gezegd. Wij begonnen hier met zijn tweetjes en een kat, daar kwamen vervolgens twee honden en twee kinderen en vier (inmiddels drie) goudvissen bij. Ik begon met Frivole wat zich ontwikkelde tot wat het nu is. Allemaal mooie herinneringen waar we met veel liefde op terug kijken. Ik begin met sorteren en inpakken en hoop dat het idee langzaamaan zal gaan wennen..


L♥VE

donderdag 14 augustus 2014

★ Me in Dutch interior magazine Ariadne at Home







Ariadne at Home-September 2014






Er is zoveel gebeurd de afgelopen weken, ik zou best een paar dagen extra in een week kunnen gebruiken. Ik pleit voor een tiendaagse week, zes doordeweekse dagen en vier weekenddagen. Ik wil graag alles met je delen en zal ook echt met je terug kijken op de vakantieweken in komende blogposts maar nu deel ik eerst even dit fijne nieuwtje. Deze maand staat er een kort interview in het septembernummer van Ariadne at Home, met mij! Maartje benaderde mij met de vraag of ik hieraan wilde meewerken en ik zei daar uiteraard zonder nadenken direct volmondig 'ja' op. Reuze leuk om mijn eigen foto's zo terug te zien, ik ben er vreselijk blij mee. Afgelopen maand begon deze serie, met iedere maand een andere interieur blogger. De getalenteerde Souraya Hassan met haar inspirerende Binti Home blog ging mij voor. Het septembernummer ligt nu in de winkel. Ik zou voor deze keer het interieurtijdschrift vooral eens van achter naar voor lezen, tenzij je graag het beste voor het laatst bewaard. 

L♥VE


maandag 11 augustus 2014

★ our 7th anniversary










Gisteren was onze trouwdag.. Wij trouwden zeven jaar geleden op een zeer zonnige dag. Ik droeg een bruidsjurk van Maggie Sottero belegd met Swarovski kristalletjes. Ik weet nog dat plassen een hele gebeurtenis was, onder mijn jurk zat een onderjurk met hoepel, het hele gevaarte moest omhoog waarna ik op goed geluk naar achter liep en me liet vallen hopende niet naast de toiletpot te belanden. Vanwege de omvang van de jurk had ik nergens zicht op. Dingen waar je van te voren niet bij stilstaat. Het was de perfecte dag. Wij liepen de hele dag wat rond met een glimlach van oor tot oor en knepen elkaar nu en dan omdat we zo moeilijk konden beseffen dat wij die dag de hoofdrolspelers waren waarom het allemaal draaide. Terwijl wij door onze charmante chauffeur werden rondgereden van locatie naar locatie werd er door medeweggebruikers fanatiek gezwaaid en getoeterd, we werden zelfs door onbekenden gefilmd.. Een vreemde gewaarwording en pas na tig keer beseften wij dat we vanwege de opgetuigde auto en onze bruidstenues ook wel een bijzonder plaatje vormden. Wij zwaaiden zoals we onze toenmalige koningin Beatrix dikwijls hadden zien doen. Onze bruidsmeisjes, mijn zestien jaar jongere zusje Roosmarijn en mijn jongste nichtje Daphne vormden samen een prachtig plaatje. Zij droegen jurkjes belegd met parels en kregen elk van ons een eigen mini bruidsboeketje. Even was mijn zusje beledigd dat die van mij groter was, zij kreeg er echter al snel een eigen wegwerpcamera en een mandje met bloemblaadjes bij waardoor ze het zo weer vergat. Hun rol voor die dag waren ze vergeten, uiteindelijk was mijn toen nog heel jonge neefje Tristan het meest behulpzaam. Wij snapten dat volledig, het was tenslotte ook een beetje hun dag..









Ik werd weggeven terwijl een oom van Anne-Roel viool speelde, het was persoonlijk en gaf zoveel sfeer dat de tranen al snel vloeiden. Mijn zusje gaf ons de ringen, die mijn moeder zo goed had vastgeknoopt met satijnen lint uit angst ze kwijt te raken dat het enige tijd duurde voor we ze los kregen. Wij verlieten de zaal, eenmaal buiten liepen wij in een regen van bloemblaadjes en enkele bellen van de bellenblaas van mijn moeder naar de auto en vertrokken met flink veel lawaai vanwege de blikjes achter de auto richting de feestlocatie alwaar we met zijn allen zouden genieten van champagne en uiteindelijk zouden dineren. Waar ik niets van heb geproefd omdat de genodigden van alles hadden bedacht waaraan wij moesten deelnemen en ik iedere keer weer een gang misliep. Het dessert maakte gelukkig alles goed.. Op deze locatie overnachtten wij in de bruidssuite waar wij eerst alle enveloppen opende om het geld te tellen om vervolgens in het bubbelbad de dag nog even door te nemen en ik me bedacht dat ik van alles was vergeten voor de volgende ochtend. Wat kon het ook schelen..
















Alweer zeven jaren geleden, in bijzonder gezelschap weet ik nu. Nog maar weinig is hetzelfde gebleven, zoals dat gaat in het leven. Veranderingen die niemand toen kon voorzien maar nu normaal zijn. Vrienden trouwden, kregen kinderen, ouders werden opa's en oma's, broers en zussen zijn nu ooms en tantes, vrijgezellen kregen een relatie, koppels gingen uit elkaar, collega's werden bekenden uit het verleden, innige vriendschappen gingen verloren, familiebanden werden verbroken en enkele dierbaren hebben we moeten begraven. Wij kijken vol liefde terug op die ene dag, 10 augustus 2007, een heerlijke zonnige dag in fijn gezelschap waarvoor wij alle aanwezigen erg dankbaar zijn. Wij trouwden in hun bijzijn en beleefden samen met hen een dag die wij nooit zullen vergeten..


L♥VE